Çökük veya ince bir yüz, yalnızca daha fazla dolguya ihtiyaç duyan bir yüz değildir. Bazı kişiler doğal olarak belirgin elmacık kemikleri ve temporal çukurluğu olan ince bir yüz çerçevesine sahiptir. Bazılarında ise kilo kaybı, hastalık, yaşlanma veya daha önce yapılan hacim azaltıcı işlemlerden sonra belirgin bir doku kaybı gelişir. Görsel sonuç benzer olabilir, ancak tedavi mantığı aynı değildir. Önce yüzün her zaman ince olup olmadığını, neyin değiştiğini ve hangi anatomik kompartımanların gerçekten desteğini kaybettiğini anlamak isterim.
İnce olmak normal anatomi olabilir; bir eksiklik olmak zorunda değildir
Yüz genişliği, elmacık kemiği projeksiyonu, temporal kontur ve cilt altı doku kişiden kişiye büyük farklılık gösterir. Doğal olarak ince bir yüz zarif, atletik veya keskin hatlı görünebilir ve herhangi bir düzeltme gerektirmeyebilir. Elmacık kemiklerinin görünür olması veya altında hafif bir çukurluk bulunması tek başına bir tanı değildir.
Daha yararlı soru, mevcut konturun yüzün geri kalanına göre orantısız olup olmadığı veya hastanın kendi başlangıç görünümüne kıyasla anlamlı bir değişimi temsil edip etmediğidir. Restorasyon, bir normal yüz tipini başka bir normal yüz tipine dönüştürmek yerine gerçekten kaybedilmiş bir şeyi geri kazandırdığında daha tutarlıdır.
Kilo kaybı iskeleti çok hızlı biçimde görünür hale getirebilir
Belirgin veya hızlı kilo kaybı, vücut yağının yanı sıra yüzdeki yumuşak dokuları da azaltabilir. Şakaklar daha çökük, yanaklar daha düz, alt göz kapağı–yanak geçişi daha keskin ve çene hattı daha görünür hale gelebilir. Bu değişiklikler, sağlıklı bir kilo kaybının yüzde yaşlandırıcı hissedilmesine neden olabilir.
Zamanlama önemlidir. Vücut ağırlığı hâlâ değişiyorsa yüz hacmi de hareketli bir hedeftir. Aktif kilo kaybı sırasında tedavi, anatomi değişmeye devam ettiği için tekrarlayan düzeltme döngülerine yol açabilir. Mümkün olduğunda kilo değişiminin her aşamasını ek hacimle kovalamak yerine stabil yüzü değerlendirmeyi tercih ederim.
Yaşlanma yalnızca hacim kaybı değildir
Yaşla birlikte yumuşak dokular yalnızca hacim kaybetmez, konum da değiştirir. Kemik yeniden şekillenir, tutucu yapılar değişir ve deri incelir. Bu nedenle çökük bir yanak, doku inişi ve jowl oluşumuyla aynı anda bulunabilir. Her çukurluğu yalnızca doldurmak, dokuyu başlangıçtaki konumuna geri getirmeden yüzü daha ağır hale getirebilir.
Bu nedenle deflasyon ile doku inişini birbirinden ayırırım. Gerçek hacim kaybı baskınsa hacim ekleyen tedaviler yararlı olabilir. Daha büyük sorun konumsa, ek hacim mekanizmaya dokunmadan semptomu kamufle edebilir. Hem ince hem de aşağı doğru yer değiştirmiş bir yüzde iki bileşenin farklı biçimde ve bazen aşamalar halinde ele alınması gerekebilir.
Yanak dolgusu desteği geri kazandırabilir, ancak ince bir yüzü şişirmemelidir
Yanak dolgusu, belirgin bir yumuşak doku eksikliği olduğunda veya ölçülü destek alt göz kapağı–yanak geçişini ve orta yüz konturunu iyileştirdiğinde yararlı olabilir. İnce yüzlerde fazla hacim hızla belirginleştiği için konservatif düzeltmeyi tercih ederim. Küçük miktar anlamlı bir değişiklik oluşturabilir; büyük miktar ise yüze karakterini veren yapıyı silebilir.
Her çukurluğu yok etmek için dolgu kullanmam. Doğal yüzlerde konkaviteler bulunur. Amaç, şakak, elmacık kemiği, alt yanak ve çene arasındaki geçişleri korurken yorgun veya orantısız görünen doku kaybı örüntüsünü azaltmaktır.
Yağ transferi dolgudan farklıdır; sadece onun daha büyük versiyonu değildir
Eksiklik daha geniş bir alana yayılmışsa seçilmiş hastalarda yüze yağ transferi düşünülebilir. Yağ, canlı dokuyla daha geniş bölgeleri tedavi edebilir; ancak tutulum oranı değişkendir ve nihai kontur ameliyatın hemen sonrasındaki görünümden değerlendirilemez. Şişlik ve rezorpsiyon, zamanı sonucun bir parçası haline getirir.
Yağ transferi ayrıca yeterli donör doku ve dikkatli dağılım gerektirir. Özellikle yüz çok küçük veya yüksek kontrol gerektiren bir düzeltmeye ihtiyaç duyuyorsa, her ince hasta için otomatik olarak daha iyi seçenek değildir. Karar; kaybın dağılımına, istenen kalıcılığa ve iyileşme süreci ile değişkenliğe toleransa bağlıdır.
Elmacık kemiği, çevresindeki doku zayıfladığı için fazla güçlü görünebilir
Çökük bir yüz zigomatik iskeleti yeni ortaya çıkmış gibi belirgin gösterebilir. Bu, elmacık kemiğinin kendisinin fazla olduğu anlamına gelmez. Kemiğin üstünde, altında veya çevresindeki hacim kaybı kontrastı artırır ve normal iskelet projeksiyonunu sert gösterebilir.
Herhangi bir küçültme işlemi düşünülmeden önce bu ayrım önemlidir. Elmacık kemiği küçültme iskelet çerçevesini kalıcı olarak değiştirir. Yaş veya kilo kaybına bağlı çevre yumuşak doku kaybını çözmek için kullanılmamalıdır. Bir kemik, komşuları küçüldüğü için daha büyük görünebilir.
Daha önce yapılan bukkal yağ azaltma işlemi uzun vadeli denklemi değiştirebilir
Bazı hastalarda daha önce yapılan yüz yağı azaltma işleminden sonra çöküklük artar. Yüz daha gençken hoş görünen bir kontur, normal yaşa bağlı hacim kaybı biriktikçe ilerleyen yıllarda daha keskin hale gelebilir. Buradaki temel mesele, çıkarılmış dokunun basitçe orijinal kompartımanına geri konulamamasıdır.
Bu durumda dolgu veya yağ transferiyle restorasyon mümkün olabilir; ancak bu, ilk işlemi geri çevirmekten çok konturun ikincil rekonstrüksiyonudur. Zaten ince olan hastalarda yüz hacmini azaltma konusunda konservatif davranmamın nedenlerinden biri budur.
Şakak, yanak ve alt göz kapağı tek bir geçiş olarak okunmalıdır
İnce bir yüz genellikle tek bir izole daire içinde hacim kaybetmez. Temporal çöküklük lateral kaşı ve elmacık kemiğini daha keskin gösterebilir. Orta yüz hacim kaybı gözyaşı oluğunu derinleştirebilir. Alt yanaktaki azalma ağız ve çeneyi daha baskın gösterebilir. Yalnızca en belirgin çukurluğu tedavi etmek yüzü tamamlanmamış bırakabilir veya orantısızlığı başka bir bölgeye taşıyabilir.
Bu, her ince yüzün “tüm yüz dengelemesine” ihtiyacı olduğu anlamına gelmez. Hangi tek alanın gerçekten tedaviyi hak ettiğine karar vermeden önce çevre anatominin değerlendirilmesi gerektiği anlamına gelir. Kapsamı paket değil, yüz belirlemelidir.
Doğal köşeliliğin bir kısmını bırakmayı, onu aşırı düzeltmeye tercih ederim
İnce bir yüzde restorasyon ile şişirme arasında dar bir çizgi vardır. Başlangıç anatomisi ne kadar iskelet belirginse fazla hacim o kadar kolay fark edilir. Aşırı dolgu orta yüzü genişletebilir, doğal tanımı yumuşatabilir ve dolgun bir yüz ile ince vücut çerçevesi arasında uyumsuzluk oluşturabilir.
Hastanın işlem yaptırmış görünmeden daha az çökmüş görünmesini hedeflerim. Yanak restore edildiği halde şakak, alt göz kapağı ve çene onunla artık doğal ilişki kurmuyorsa düzeltme fazla lokal veya fazla büyük hale gelmiştir.
Değerlendirme ne zaman anlamlıdır?
Kilo değişimi veya yaşlanma sonrasında yüz belirgin biçimde inceldiyse, önceki hacim azaltıcı işlemler çöküklük oluşturduysa, dolgu yüzü daha sağlıklı yerine daha geniş gösterdiyse veya hasta problemin gerçek hacim kaybı mı yoksa yalnızca doğal olarak köşeli bir yüz çerçevesi mi olduğundan emin değilse değerlendirme yararlıdır.
Kilo stabilitesini, temporal ve yanak hacmini, alt göz kapağı desteğini, doku konumunu, iskelet projeksiyonunu, daha önce yapılan dolgu veya ameliyatları ve varsa hastanın eski fotoğraflarını incelerim. Amaç, gerçekten neyin kaybedildiğini belirlemek ve yalnızca bütün yüzü iyileştiren kısmı geri kazandırmaktır.
